Бисмиллоҳир-Раҳмонир-Раҳим
Бо фарорасии моҳи мубораки Рамазон, Созмони ҷавонон барои эҳёи Тоҷикистон тамоми мардуми шарифи Тоҷикистонро самимона табрик намуда, барои ҳар яки шумо саломатӣ, ободию саодат ва барору комёбӣ орзу мекунад.
Моҳи Рамазон дар фарҳанги исломӣ на танҳо давраи худдорӣ аз таом ва нӯшидан мебошад, балки марҳилаи муҳимтарини такомули маънавӣ, худсозӣ ва таҳкими арзишҳои ахлоқиву иҷтимоӣ маҳсуб меёбад. Ин моҳ заминаи мусоид фароҳам меорад, то ҳар як мусалмон ба бознигарии рафтор, тақвияти ирода, парвариши сабр ва мустаҳкам намудани робитаи рӯҳонӣ бо Парвардигор машғул гардад.
Аз нигоҳи ақидавӣ ва шаръӣ, Рамазон мактаби тарбияи тақво мебошад. Мусалмон дар ин айём тавассути рӯза, намоз, тиловати Қуръон ва анҷоми аъмоли хайр кӯшиш менамояд, ки нафси худро тазкия бахшида, сатҳи маънавияти хешро баланд бардорад. Дар ҳадисҳои набавӣ таъкид гардидааст, ки дар ин моҳ дарҳои раҳмат бозанд, дарҳои азоб баста ва шайтонҳо маҳдуд мегарданд, ки нишонаи фазилати истисноии Рамазон мебошад.
Фарз будани рӯзаи Рамазон дар Қуръон ба таври равшан зикр шудааст. Дар ояти 183-уми сураи Ал-Бақара омадааст:
«Эй касоне, ки имон овардаед! Рӯза бар шумо фарз гардонида шуд, чунон ки бар пешиниён фарз шуда буд, то парҳезгор шавед.»
Рамазон инчунин аҳаммияти бузурги иҷтимоӣ дорад. Ин моҳ эҳсоси ҳамдардӣ бо ниёзмандонро тақвият дода, фарҳанги садақа, эҳсон ва кумак ба дигаронро густариш медиҳад. Таҷрибаи муштараки рӯза доштан ва ибодат кардан боиси таҳкими ваҳдат, ҳамдигарфаҳмӣ ва суботи иҷтимоӣ дар ҷомеа мегардад.
Мо аз Худованди мутаъол дуо менамоем, ки ибодатҳои шумо қабул шаванд, дуоҳоятон иҷобат ёбанд, гуноҳҳоятон биомурзанд ва қалбҳои шумо нуру оромӣ фармояд.
Бо умед ба он ки моҳи муборак барои ҳар яки мо марҳилаи наве дар роҳи камолоти маънавӣ, ислоҳи ахлоқ ва таҳкими имон гардад,
Рамазон муборак бод!
Бо эҳтиром,
Бахши иттилоотии Созмони ҷавонон барои эҳёи Тоҷикистон
